Alweer meer dan een week thuis :)

het is even geleden, maar ik schrijf toch nog maar een verhaaltje...

maandag 1 november zijn Liseth en ik weer veilig aangekomen in Nederland :D we werden erg sentimenteel in het vliegtuig van londen naar amsterdam, moesten zelfs de neiging onderdrukken om de grond van schiphol te zoenen ;) vreselijk zenuwachtig dat vliegtuig uitrollen, nog even snel naar de wc en dan op naar die aankomsthal!!! toen we bij de douane stonden konden we de meute al zien staan (een gedeelte dan, t waren er ook zo veel :P) marlies stond al uitbundig te zwaaien :D

gelukkig hadden we meteen onze koffers en konden gelijk doorlopen naar buiten! wat een ontvangst :D twas erg eng, en een beetje wennen, maar na een gezellig kopje warme chocolademelk (wij trouwens ondertussen goed ingepakt in winterjassen, sjaals etc...) waren we weer helemaal in de nederlandse sferen :D

toen met de auto samen met Gerard, marlies en pap en mam weer naar huis! THUIS!! hoe raar om door de straten te rijden... t voelde allemaal als een droom... (misschien komt dat omdat ik er in Ghana ook zo vaak over gedroomd had... ;))

o sommigen van jullie wisten het misschien nog niet eens, ik ben terug gekomen met malaria... heel stom, want drie dagen voor ons vertrek zei ik nog vrolijk: nog 3 dagen! dus nog 3 dagen om malaria te krijgen! (hahhahhah) die avond begon ik dus ziek te worden.... :S

de volgende dag toch maar naar het ziekenhuis gegaan, want ik kon niet meer op mn benen staan, heel duizelig, enorm slap en het gevoel van koorts, misselijk, noem de malariasymptomen maar op, ik had ze!

na 2 uur wachten in de wachtkamer van t ziekenhuis werd het me allemaal te veel, ik hing als een dood musje tegen de muur, en Liseth toch maar naar die verpleegster daar: kan ze ergens liggen, want ze word steeds zieker! na nog een kwartier mocht ik gelijk naar de dokter en die heeft gelijk een bloedtest laten doen. na nog een half uur wachten kregen we de uitslag: ik had zoveel malariaparasieten in mijn bloed dat als ik de malariaprofylaxe niet had genomen ik nu waarschijnlijk knock-out zou zijn... nou zo voelde ikme dan ook. eigenlijk was ik enorm opgelucht dat het malaria was, want dat kunnen ze daar enorm goed behandelen! ik kreeg dus een hele serie medicijnen en mocht weer huiswaarts. die dag voelde ik me verder vreselijk beroerd, de volgende dag nog steeds, dus ik zat helemaal in de stress, want de vólgende dag zouden we gaan reizen!! maar zondag voelde ik me gelukkig redelijk. dus we konden rustig in de bus stappen (die vertrok zelfs een half uur eerder dan verwacht(hoe onghanees :P)) en kwamen veilig aan op het vliegveld! daar ons paspoort nog ophalen bij Vincent, van onze organisatie, en toen inchecken! onze reis ging beginnen! nou ja... verder dan... :P

en zo kwamen we dus uiteindelijk veilig aan in nederland! heel onwerkelijk, en het voelt nu alsof ik nooit in Ghana ben geweest :S VOELT, want ik weet het wel degelijk dat ik er ben geweest :D gelukkig mag ik het nog even rustig aan doen aangezien ik nog geen baan heb... eerst de feestdagen vieren :D en genieten van alles hier!!!! wat een heerlijk weer he :D:D

jullie allemaal bedankt voor alle aandacht en de leuke reacties, die hebben me echt op de been gehouden daar! bedankt! :D:D

Bye bye Bruni!! :D

mijn laatste blog!!!! twee maanden zijn toch wel langzaam gegaan..... ;) maar nu gaan we zondag alweer naar huis! nog maar 4 en een halve dag...... ik heb net mijn kaartjes gekocht voor de busreis naar huis :D

afgelopen weekend zijn we naar Mole national park geweest. supergaaf!!!! we zitten nu helemaal onder de muggebulten, maar t was het waard :P we zouden vrijdag met de STC bus naar Tamale gaan. een plaatsje in het noorden. Helen zou onze kaartjes kopen, dus wij vrijdagochtend naar t kantoor van SYTO, helemaal bepakt en bezakt (om 8 uur 's ochtends...) komen we daar, heeft ze kaartjes voor zaterdag gekocht!!!!! dus we zijn maar weer naar huis gegaan... :( er zat niks anders op, de kaartjes waren nu op...

we hadden nou toch geen zin om de hele dag thuis te blijven zitten, dus zijn we naar een hotel in Kumasi gegaan waar we de hele middag aan het zwembad hebben gelegen :D ff toeristje spelen ;)

zaterdag, nieuwe ronde, nieuwe kansen. wij weer naar het STC station, (we hadden ondertussen die kaartjes al natuurlijk) blijkt de bus vertraging te hebben... dat riepen ze om, dus toen dachten wij al: o o....... als die bus een half uur vertraagd is roepen ze dat natuurlijk nooit om, want dat is normaal.... wij na 1 uur wachten naar het kantoor gegaan om te vragen hoe lang hij vertraagd was, zei die vrouw: the bus is coming very soon. das ghanees :P, die bus kwam 2 uur daarna :) ja je leert wel wachten hier... ;) om half 9 's avonds kwamen we aan in Tamale, waar we een hotelkamer gereserveerd hadden. supersmerig hotel!! echt supersmerig. de schimmel kwam van plafond en muren, we durfden niet te douchen, het kussen was, niet overdreven 35 cm dik en zo hard als een steen en de ventilator deed het niet!!! dat was dus echt een rampnacht... gelukkig mochten we om 6 uur al vertrekken omdat het minibusje wat ons naar Mole zou brengen om 7 uur 's ochtends zou vertrekken. toen we bij de vertrekplaats kwamen was er niemand, dus wij het nummer bellen van die organisatie. die jongen zei dat er geen bus gaat om 7 uur, maarom 1 uur's middags!! omdat het zondag was :P wij balen!!! hij kwam uiteindelijk wel naar ons toe, liet de bus speciaal voor ons eerder komen, zodat we om 11 uur konden vertrekken. vervolgens vroeg hij of we al ontbijt hadden gehad, wat niet het geval was, dus hij nam ons helemaal mee in Tamale en heeft ons ontbijt gegeven en ons de hele ochtend bezig gehouden totdat de bus kwam! echt superlief :D

om 11 uur zaten wij dus eindelijk in de minibus. wat een weg zeg..... een en al kuil!!! 2 uur lang over een zandweg. maargoed, we zijn in Mole gekomen :P daar gaat t om :)toen we net in het park waren werden we al begroet door een groep bavianen, dus onze dag was helemaal gemaakt :D

we waren daar rond 2 uur 's middags, zijn toen meteen een kanosafari gaan doen. veel zag je niet, maar de natuur is erg mooi! daarna kregen we nog een rondleiding door een dorpje, zodat we nu ook weten hoe de mensen in het noorden echt leven. veel armer dan het zuiden! je merkt ook dat de mensen veel minder geschoold zijn (met uitzonderingen natuurlijk). Lotte en ik hebben op de terugweg op de jeep gezeten!!! echt heel grappig, we hadden natuurlijk het idee dat we 80 km per uur gingen, wat niet zo was... maar toch zeker wel 50 :P

daarna wat gegeten en toen gaan slapen. dit is niet makkelijk in Mole, omdat het stikt van de kleine beesjes en muggen...

na een heerlijk nachtje slapen werden we gewekt door een brullende baviaan in onze achtertuin. hoe poetisch :P de vorige dag hadden we in onze tuin ook al een antilope ondekt :D die heeft Lotte toen heel effectief weggejaagd door te gillen: we hebben een balkon!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! maar kheb m toch op de foto gekregen ;)

maargoed, na dit nachtje, waarin het kei- en keihard heeft geonweerd (of met t??? weetniet...) zijn we op wandelsafari gegaan. natuurlijk deden we dat voor de olifantjes, maar die lieten zich niet zien!!! omdat het zo geregend had zijn ze verder weg gegaan. we hebben ze dus wel gevolgd, maar hebben ze niet gezien... alleen de voetstappen :( we hebben wel genoeg apen, antilopen, gazellen en everzwijnen gezien, dus das ook leuk :D

maandagmiddag zijn we weer terug gegaan naar Tamale, want onze bus ging dinsdagochtend om 7 uur. weer een nachtje in tamale geslapen, maar we hebben dit keer toch maar een ander hotel gezocht :D het restaurant waar we aten had dit geregeld voor ons. we hadden echt nog maar heel weinig geld, dus we zeiden: we hebben maar 40 cedi voor ons drieen! de kamer was eigenlijk 65, maar we mochten er toch slapen voor 40 :D en we hadden er airco :D:D

toen die lange reis terug naar Kumasi en toen waren we weer heerlijk thuis!!! de mensen in Kumasi zijn echt tof. we voelen ons altijd gelijk thuis als we hier zijn...! ik heb alberta heel hard geknuffeld :)

en nou hebben we nog maar 5 dagen!! gaat echt supersnel!!! als wij weg gaan komen er gelukkig wel weer nieuwe vrijwilligers, die zijn er dus altijd in t weeshuis. daar word wel goed voor gezorgd. ik weet niet echt wat voor toekomst die kinderen nou hebben... (vraag op vorig blog...) ik weet dat ze tot 17 jaar hier mogen blijven wonen. maar wat er daarna gebeurd vertellen ze ons niet. ik denk dat ik het in het geval van die gehandicapte meisjes ook niet zou willen weten... er schijnt in het noorden wel een heel mooi project te zijn waar gehandicapte kinderen kunnen wonen, dus misschien gaan ze dan daarheen! hoop ik dan...t word wel lastig om afscheid te nemen vrijdag.... vrijdag al!!!!

nou gaan we zondagochtend eerst inchecken, dan de bus van 1 uur 's middags nemen en dan op naar accra!!en dan is het echt bye bye bruni! (zeg maar: doei doei blanke :)) t word al 7,5 week tegen ons gezegd maar nu is het wel toepasselijk :)

ik zie jullie over een week!!! :D:D:D:D:D:D:D:D:D:D

liefs jo

n dagje weeshuis :D

ben ik weer :) ik kreeg de vraag of ik een dagje weeshuis wilde omschrijven, dus vandaar dit verhaaltje tussendoor :D

een dagje weeshuis... tja dat begint thuis... om half 5 word ik al wakker, van de moskee, slaap dan meestal tot half 7 totdat het irritantje zoontje van de zus van onze host (:P) ons wakker komt gillen op de gang... ik krijg af en toe moordneigingen van m, ook al is hij nog maar 2...

om 7 uur eten we meestal en vertrekken rond een uur of 8 richting de taxi's. we nemen dan een 'shared taxi' naar het postkantoor. daar aangekomen, lopen we, (onder een heel spreekkoor van mensen die 'obruni' roepen (betekend blanke...)) in 10 minuten naar het weeshuis.

wij zitten dus in het meisjeshuis, wat helemaal aan de achterkant van het terrein ligt, dus we moeten bergopwaarts lopen... als je binnenkomt lopen de twee oudste meisjes gelijk naar je toe en geven je een knuffel. deze meisjes gaan niet naar school omdat de een authistisch is, en de andere heeft brandwonden aan haar handen, wat ze hier ook zien als handicap...

er zijn nu drie babytjes en 4 gehandicapte kinderen. eerst doen wij een luierrondje, want de meesten liggen de hele nacht al in dezelfde luier en de vrouwen geven ze hier geen schone totdat het 12 uur smiddags is... over het algemeen wachten de vrouwen met het ontbijt geven aan de gehandicapte meisjes totdat wij er zijn, dat is dus rond een uur of 9 (terwijl de kinderen om 6 uur al wakker zijn...) dus na het luierrondje en een knuffelrondje geven wij de kinderen flesjes en pap uit bekers, (wat dan altijd overal zit natuurlijk... je kan het uit hun haar plukken...) daarna blijven wij knuffelen met de baby's, want met de gehandicapte meisjes kan je gewoon niks doen! meestal is het enige wat je doet ze een beetje kietelen zodat ze gaan lachen, maar ze zijn eigenlijk al te groot om op schoot te houden...

nou dat baby's knuffelen doen we dan tot een uur of half 12, dan krijgen alle kinderen weer eten, weeeeeeeer pap, ze krijgen niks anders!!! dan kleden wij ze uit, worden ze (erg ruw) gebadderd en krijgen wij ze jankend weer terug en kleden ze dan aan. alle kinderen worden dan op bed gelegd voor een middagdutje, en wij zijn dan klaar met ons werk!

dat is dus een dagje weeshuis.... over het algemeen gaan we steeds woesndag naar het internet en de supermarkt, de rest van de week gaan we naar huis... om 4 uur krijgen we hier avondeten, en daarna lekker rustig aan doen! haha hier is 's avonds ook echtniks te doen dus we zitten hele avonden op ons dakterras, boekjes lezen en kletsen, maar dat vinden wij prima!

khoop dat t nog een beetje interressant klinkt dit verhaal, haha ik vind het leuk in ieder geval! baby's knuffelen ligt mij wel :D

Volta :D

nou tis eindelijk gebeurd hoor, we zijn naar Volta geweest!!! de reis ernaartoe was een ramp, de reis terug was nog een grotere ramp, maar we zijn geweest :P

vrijdag werden we om 5 uur al opgehaald door de taxi die ons naar het busstation zou brengen. uiteindelijk heeft ie ons op het verkeerde busstation afgezet waardoor we alsnog in een trotro belanden, ipv een bus!!!! en de reis is 7 uur, dus das niet prettig in een trotro. maar, we waren er nu al, we zaten al in de trotro, dus Liseth en ik zijn dapper blijven zitten....! Lotte zag het echt niet zitten, dus die is naar huis gegaan, erg jammer... maar Liseth en ik hadden toen ineens drie plekken ipv twee, dus t was iets ruimer :D

om half 6 waren we dus al bij de trotro, maar die vertrok pas om half 8, omdat die krengen niet weggaan totdat de bus afgeladen vol zit.... eerst dus wachten op meer passagiers :( twee uur wachttijd valt trouwens reuze mee :P en wij zijn al behoorlijk ingeburgerd, want wij bleven rustig wachten :D geduld is een schone zaak hier...

het was wel leuk om een keer mee te maken, zo'n lange rit, want we reden het station uit (lees modderige zandweg...) en er stond meteen een vrouw op die begon te bidden met de hele bus! echt supergrappig! zo christelijk is het hier nou!

om half 5 ongeveer kwamen we pas in hohoe aan (je spreekt het uit als hohoi) maar het hotel waar we hadden geboekt hadden geen stroom... dus zijn we maar naar een ander hotel gegaan, en dat heette: geduld hotel! de eigenaresse (die kwamen we zaterdagmiddag tegen) bleek 6 jaar lang in Hardenberg te hebben gewoond!!! mijn tweede thuis :D hoe toevallig.... dus wij allemaal verhalen vertellen over de oldemeyer en de plas enzo, was voor haar ook erg leuk dat wij dat kenden!! Liseth ging daar namelijk ook altijd op vakantie :)

het bleek in Hohoe wel een stukkie warmer te zijn dan in kumasi, dus we zijn eerst naar de douche gerend, en daarna lekker wezen eten in t hotel, natuurlijk patatjes..... haha

de volgende dag ehbben we redelijk uitgeslapen, we werden pas om 7 uur wakker (ik ben opeens een ochtendmens geworden!!! krankzinnig!!!) en zijn daar gaan ontbijten. daarna hebben we een taxi genomen naar Wli, dat was 30 minuten rijden, en daar heb je een supermooie hoge waterval!!! daar zijn we heen gelopen met een gids, hebben ook wilde papaya gegeten (en dan doen alsof je het lekker vindt, al vind ik het naar kots smaken.... :P) en daarna nog een hike van 20 minuten gemaakt naar het uitkijkpunt. supermooi allemaal!! en ik heb het op film en foto :D de foto's zal ik woensdag proberen erop te zetten...

toen we terug gingen vanaf de waterval vroegen we de taxichauffeur of hij de tijd wist dat de bussen gingen de volgend ochtend. 'maar', zei hij, 'tis morgen zondag! dan rijd er helemaal geen bus!' de moed zonk ons in de schoenen (zeg ik t zo goed?? ) want dat betekende dus dat we of maandag pas naar huis konden, of diezelfde avond nog en dan 's nachts doorrijden, maar wel in een TROTRO!!! uiteindelijk hebben we toch besloten om die avond naar huis te gaan, omdat we heel graag terug wilden, en geen zin hadden om 1 dag voor niks daar te blijven... en dus hebben we ons WEER in een trotro gehesen, en zijn toen om 6 uur zondagmorgen aangekomen in Kumasi. helemaal kapot natuurlijk want je kan niet slapen in dat ding.... met 21 mensen hutjemutje op elkaar :( en er zat een man naast me steeds met zijn been tegen mijn been aan, en hij sliep wel af en toe, en als de bus dan een bocht maakte, kwakte hij natuurlijk op mijn schoot.... ach, zoiets moet je ook een keer meemaken...

en nu zijn we dus weer helemaal vrolijk terug :D lang leve Kumasi!!! :D de zondag hebben we niks gedaan en vanochtend zijn we weer naar het weeshuis gegaan om te werken. ik moet zeggen dat we ons er naartoe slepen, want het is echt frustrerend als je geen luiers krijgt omdat ze over anderhalf uur toch gewassen worden ?!?!? maar we doen het voor de baby's :) misschien neem ik er toch maar 1 stiekum mee.... als zusje dan :P

op de helft :D

na anderhalve week eindelijk weer een berichtje van mij :d ik heb er een hele bups foto's op gezet, maar nog lang niet zoveel als ik erop WILDE zetten...

we merken echt dat we in ghana zitten en dat er gewoon geen organisatie is, ook niet bij ons op t moment... ;)

we zouden namelijk dit weekend naar volta gaan, maar donderdag bleek dat de meiden die dit zouden regelen, het helemaal niet geregeld hadden... dus we hebben op de valreep maar geregeld dat we naar cape coast konden, en zijn hier dus het weekend heen geweest! met zijn drieen, dus lotte, liseth en ik.

erg mooi daar!! we hebben 2 forten bezocht, waar we flink wat nederlandse invloeden tegen zijn gekomen... en niet op de goede manier dan... :S en we zijn naar kakum national park geweest! daar hebben we de canopy walkway gedaan. dat is een loopbrug boven het tropisch regenwoud! erg mooi!!!! hier dus heel veel foto's gemaakt, maar die kan ik niet op mijn blog zetten... :S we hebben tijdens ons bezoek aan cape coast in een hotel geslapen, was erg mooi, we hadden zelfs een warme douche!!! helemaal blij :D hier hebben we ook heerlijk patatjes gegeten.... :D al moesten we het zonder mayo doen...

zondag zijn we weer naar huis gegaan... was nog een ramp, onze bus vertrok om 1 uur smiddags dachten we... dus wij gingen de rekening betalen van t hotel, bleek het enorm veel meer te zijn dan we dachten! die man van t hotel had gezegd dat het 8 cedi pp per nacht was, maar dit bleek dus op de een of andere manier helemaal niet zo te zij, het was 54 cedi per nacht per kamer. maar daar hadden we niet opgerekend, en hadden niet genoeg geld mee!!!!! maar wij hebben alleen een NL pinpas mee, en ze hadden hier alleen een barclays-bank, en die accepteerd geen maestro, dus we hadden een groot probleem.... gelukkig had ik nog ergens 30 euro contant en dit hebben we ergens op de markt kunnen wisselen, en konden zo gelukkig nog net (echt net!!!!) onze rekening betalen :D:D erg stressvol :P volgende keer nemen we per persoon 500 euro mee :P in ieder geval genoeg ;) onze bus vertrok achteraf helemaal niet om 1 uur maar om 3 uur, wat dus betekend dat ie pas om 4 uur komt opdagen... we waren dus om half 10 's avonds thuis... nooit meer!!!! hahaha maar we zijn in ieder geval nog thuisgekomen! dat scheelt :P

de rest van de week hebben we lekker rustig aan gedaan, we hebben trouwens twee nieuwe huisgenootjes gekregen, 1 meisje uit ierland, en 1 uit zwitserland. die laatste spreekt amper engels, dus vet irritant!!

nou zijn we vrijdag naar vic baboos geweest, omdat ik de hele week al een enorme zin heb in frikadel speciaal!!!! niet normaal... hoe je daar zo naar kan verlangen :P maar bij vic baboos (hier in kumasi) kan je westers eten en super lekker! dus we hebben vrijdag patatjes en pizza en hamburgers gegeten! ik kan jullie vertellen dat ik zowat uit elkaar knapte en bijna moest overgeven, maar t smaakte prima :P volgend week weer :D:D:D al zal ik dan wat minder eten... ;)

vrijdagavond heeft Bismark ons meegenomen naar een heuse poolparty!!! supergrappig ;) we voelde ons flink bekeken, ze riepen zelfs: 'hee, white chicks!!!' haha vet grappig ;) we hadden geen gebrek aan aandacht... gelukkig verdedigde Bismark ons goed, en hij had 5 vrienden mee, waarvan er altijd wel 1 bij ons zat. dus t was heel veilig. de volgende dag kwam hij kijken hoe het met ons ging, want hij had ons in de taxi gezet naar huis, en heeft zich de hele nacht zorgen om ons gemaakt, of we wel veilig thuis waren gekomen! hij heeft op het punt gestaan om een taxi te nemen om onze taxi te volgen....!!! schaaaaatig he :P goeie broer ;)

zaterdag hebben we niks gedaan en vandaag zijn we naar de kerk geweest! heel ander dan thuis :P echt een 'black church', we swingde de pan uit :P (o trouwens ook grappig, we lopen hier steeds nederlandse gezegden te vertalen in het engels, zoals: ' o on that bike!' en liggen dan zelf helemaal dubbel ;) 'i don't understand a wood of it' :P, we hebben er zelf geloof ik de meeste lol om :P) maar naar die kerk hoef ik niet meer hoor...! geef mij die vrijgemaakte kerk maar ;)

nou dit was het zo'n beetje, mn tijd zit er ook weer bijna op..... ik hoop snel weer te schrijven!!!! ik zal niet weer anderhalve week wachten :P

doehoeg!!!

update :P

nou, in tegenstelling tot wat ik in mijn vorige verhaal vertelde, zijn we niet naar Volta gegaan ;) alles gaat hier op z'n ghanees :P

we zaten eigenlijk al in de trotro, maar die dingen vertrekken niet voordat de hele bus vol is.... we zaten al twee uur in die bus te wachten en er waren nog steeds 4 open plekken, en het zou nog erg lang duren voor die vol waren, dus we zijn maar uitgestapt... hadden er geen zin meer in ;)

nu gaan we dus volgend weekend en dan iets eerder weg en in een gewone bus, niet in een trotro. Denk ook wel leuker, want we hebben nu een nieuw meisje bij ons in huis! Lotte, ook nederlands dus, en die kan dan mooi mee volgend weekend!

in plaats van Volta hebben we vrijdag verder rustig aan gedaan en zijn we zaterdag met onze 'zus' naar Lake Bosomtwi geweest. een meer in de buurt van Kumasi. En we hebben zelfs gezwommen :) ik zal proberen wat foto's te uploaden....

ondertussen zijn we aardig gewend geraakt aan alle aanrakingen en opmerkingen die we hier krijgen, zoals 'obruni' en 'how are you?', maar bij het meer werden we werkelijk overvallen door alle aandacht! haha, wij stonden daar in 't water, en in bikini ben je zo mogelijk nog blanker natuurlijk :P en er kwam echt een hele groep jongelui aan, die wilde dat we ze leerde zwemmen, en wilden op de foto met ons, echt bizar! Wij natuurlijk vrolijk meedoen.... Ghanezen zijn trouwens echt heel goedgelovig. als je ergens op de markt loopt en ze willen heel graag dat je iets koopt, zeg je gewoon, ik ben hier nog voor 2 maanden. Dan vragen ze, kom je nog een keer langs?? als je dan ja zegt, geloven ze je altijd!! dan laten ze je eindelijk met rust, want je komt toch nog terug :P

verder heb ik niet heel vee te melden. echt super trouwens om zoveel mensen te kunnen spreken via skype!! lijkt het net of ik weer thuis ben :) al zou ik daar niet zoveel aandacht krijgen van jullie :P

we zitten nou met z'n 3en (Liseth, Lotte en ik) in het internetcafe, werkelijk een beetje de tijd te doden, want in het weekend is er niet veel te beleven hier... wat ik eigenlijk niet eens zo erg vind, lekker rustig! het gaat verder dus helemaal goed met ons! :D en ik krijg het toch wel steeds meer naar m'n zin! :D

haha nog een stukje eronder, ik was helemaal vergeten dat het mijn verjaardag was.... het stomme is dat Ghanezen verjaardagen helemaal niet vieren! haha dus das goed voor mij :D ze weten alleen op welke dag ze geboren zijn... dat was bij mij dus een zaterdag, dus heet ik hier AMA... de meeste mensen weten ook niet eens hoe oud ze zijn! dus t word een rustig dagje :D ik ga alleen het gastgezin trakteren op stroopwafels :D

2e week

hallo alweer!

ik heb zeeen van tijd, dat merken jullie zeker wel ;) ik ben op t moment helemaal blij :D we hebben net een 'reservation' gemaakt in een hotel bij Lake Volta! dus het is nu zeker dat we gaan :D

als het goed is gaan we daar een cruise maken van in totaal 4 uur, en we gaan 'hiken' naar enorme watervallen! dus wat we ook te zien krijgen, het zal mooi zijn :)

en Liseth is zo goed als beter! ze is vandaag ook voor het eerst meegegaan naar het weeshuis, dus zij was ook helemaal blij :D ik heb verder nog wat foto's geupload, ze zijn erg leuk al zeg ik het zelf :P ik hoop dat jullie het ook leuk vinden ;)

het gaat dus prima met ons :D

liefs jo

eindelijk in Kumasi!

hallo allemaal!!!

nou t heeft een tijdje geduurt, maar hier ben ik weer :) het is nu dinsdag, ik heb net mijn tweede dag in het weeshuis achter de rug en ik weet echt niet wat ik ervan moet vinden!! haha maar ik begin ff bij het begin...

aan het eind van mijn vorige blog zei ik dat we de volgende dag naar het strand zouden gaan... dit is uiteindelijk niet door gegaan, omdat Liseth heel ziek was. ze lag te huilen op haar bed van de pijn in haar gezicht, dus ik wilde haar niet alleen in het Hostel laten. we hebben dus die hele dag eigenlijk niks gedaan, hebben de straat op en neer gelopen om drinken en eten te halen, en verder echt niks! eigenlijk best lekker, zo'n dagje tussendoor.... hebben alleen de foto gemist die we met zn allen zouden maken, maar die heeft een meisjeuit noorwegen meegenomen voor me, erg schattig!

de volgende dag ging Liseth wel weer mee, ik had andere medicijnen gehaald bij de apotheek, en die schenen te werken.... we zouden die dag kooklessen krijgen, dus ik wilde wel heel graag mee! we waren er een kwartiertje en toen kreeg Liseth toch weer erg pijn, dus ze werd teruggebracht naar het hostel. ik krege ondertussen kooklessen, erg interessant! ook al heb ik een hekel aan koken :Pwe moesten het ook allemaal proeven natuurlijk ;) dat van ons smaakte nergens naar, maar ik had het hart niet om dat te zeggen ;)

hierna kregen we informatie over allerlei leuke toeristische plekjes, en taalles! Twi is erg makkelijk om te leren... :)

toen we weer naar huis gebracht zouden worden smste Liseth me dat de pijn steeds weer erger werd, dus ik ben naar Tina, onze 'Big Black Mother' gegaan, en we zijn savonds naar het ziekenhuis gegaan. lang verhaal, uiteindelijk heeft ze daar alleen slaappillen gekregen, verder niks! 's avonds dus weer wakker gelegen omdat ze lag te huilen, echt heel zielig! en ik kon gewoon niks doen!

de volgende dag moesten we natuurlijk om 4 uur 's ochtends al klaar staan. Liseth had gezegd dat, als de pijn nog steeds zo was, ze niet mee zou gaan naar het gastgezin. om 4 uur had ze bijna geen pijn, dus gelukkig kon ze mee! had het niet leuk gevonden als ik alleen moest :(

de weg hiernaartoe is nog een heel verhaal! haha die weg! het was dus een snelweg, maar het was vaak gewoon een zandweg, met enorm veel kuilen, er liepen af en toe geiten over de weg, echt heel grappig! en overal langs de weg tropisch regenwoud! zo gaaf om te zien :D het was 6 uur rijden en we werden gelukkig opgehaald vanaf het busstation.

eerst weer naar het kantoor van SYTO, daarna kregen we een kleine rondleiding door Kumasi en we zouden brunchen bij een restaurantje hier. Liseth had alleen weer enorm pijn, dus we zijn eerder terug gegaan naar het kantoor, en ze hebben ons toen gelijk naar ons gastgezin gebracht. ondertussen liep ik ook te janken van de heimwee. stom dat dat zo werkt, ik heb het echt super naar mn zin, maar ben gewoon zo moe en maak me zo zorgen dat ik niet echt kan genieten....

het gastgezin is echt super! in het begin was het erg onduidelijk hoe het egzin in elkaar stak. er liep een meisje rond van een jaar of 2, Abby, en dat is de dochter van onze hostmother, maar die hostmother zit op dit moment in Amerika. haar zus woont hier nu met haar man en twee zoontjes, en een broer van haar woont ook hier met zijn vrouw. en alleen de mannen spreken engels! echt heel vervelend! je kan amper een woord met hun wisselen :) maar, met hun hebben we ook weinig te maken. we hebben het meest te maken met Alberta, echt een superleuk mens, zij is hier voor de huishouding en het koken, en ze moet ons naar het ziekenhuis brengen als er wat is. z is echt een soort zus voor ons! grappig ook hoe ze mijn naam uitspreekt: jowaanaa :)

maar het huis is echt heel groot en luxe, want we hebben een douche!! haha hij is wel alleen koud, maar wat maakt dat uit als de buitentemperatuur 30 graden is ;) en het toilet spoelt niet door, dus die moeten we met een emmer doorspoelen ;) het heeft allemaal zijn charmes! verder hebben we een enorm dakterras, dus zon kunnne we genoeg krijgen, we zitten er alleen nooit in, want dat is veel te warm ;)

nou dat ws het algemene wel geloof ik! sorry als ik een beetje chaotisch ben, maar ik moet nog van een week geleden dingen ophalen.... :D

gister ben ik dus voor het eerst in het weeshuis geweest! wat een ervaring.... ik kwam depri thuis, niet overdreven! er is 1 huis voor de meisjes, en 2 voor de jongens. ik ging met Mara mee, een amerikaans meisje dat ook in ons gastgezin zit, en die zit in 1 van de jongenshuizen. maar die plek! o, die kinderen zitten de hele dag op een lange gang, met een stenen vloer, kunnen niet naar buiten, en ze hebben gewoon helemaal geen speelgoed!!! ze hebben wel speelgoed, maar dat zit achter slot en grnedel en er is maar 1 persoon die die sleutel heeft en die was er gister niet.... dus die kinderen spelen met spijkers, en plastic, wat ze maar kunnen vinden! zo zielig!

ze worden ook maar 1 keer per dag verschoond als het aan die mensen daar ligt... om 12 uur, na het eten, worden ze gebadderd en krijgen ze een schone luier. als je om 10 uur vraagt of ze een schone luier hebben omdat er 1 verschoond moet worden, zeggen ze nee! tis echt te erg voor woorden. de vrijwilligers hier brengen dus steeds hun eigen luiers mee en babydoekjes, want hier gebruiken ze alleen wc-papier.... tis dus maar goed dat wij er zijn ;) anders lagen die baby's daar maar de hele dag! ze krijgen ook alleen op bepaalde tijden eten. als het nog geen 11 uur is kan die baby zo hard huile als het wil, het is nog geen 11 uur, dus krijgt het niks!

jullie snappen hoe ik daar stond te kijken, werkelijk met open mond.... vandaag was het iets beter, ik zat in het meisjeshuis, waar ik eigenlijk ook wil blijven, en die kinderen kunnen wel naar buiten. de vrouwen daar geven ze ook aandacht, terwijl ze dat bij de jongens absoluut niet doen. daar kijken ze alleen tv...! dus bij de meisjes zijn ze echt wel liever...

ik moet echt nog doorkrijgen hoe alles zit, en hoe ik erover denk ;) ik ging vandaag nog niet echt met plezier naar mn werk, dat kan ik wel vertellen.... ik ben alleen zo blij dat die kinderen toch nog WAT liefde krijgen als wij daar zijn... op t moment voel ik me nog niet erg nuttig daar, maar dat komt wel denk ik...

en komend weekend gaan we misschien wel reizen! een paar vrijwilligers van het weeshuis gaan naar Lake Volta, en ik wil eigenlijk wel heel graag mee...! hopen dat Liseth zich dan weer beter voelt...! we zijn zaterdag en zondag ook weer naar het ziekenhuis geweest met haar. ze heeft een infuus gehad, en kinine (of hoe je het ook maar spelt) omdat ze koorts had, het heeft weinig geholpen. maandag ging ze bloed laten prikken en daarna heeft ze antibiotiva gekregen. hopen dat het nu weer goed komt met haar! want zo heb ik het ook niet echt naar mn zin hier....

maar we blijven positief :) ik kan niet wachten tot we naar Mole National Park kunnen! een meisje dat afgelopen weekend was geweest, zei dat ze olifanten op 15 meter afstand hebben gezien!!! :) dan leven we daar maar naartoe toch? :)

hopelijk tot snel!!!