n dagje weeshuis :D
ben ik weer :) ik kreeg de vraag of ik een dagje weeshuis wilde omschrijven, dus vandaar dit verhaaltje tussendoor :D
een dagje weeshuis... tja dat begint thuis... om half 5 word ik al wakker, van de moskee, slaap dan meestal tot half 7 totdat het irritantje zoontje van de zus van onze host (:P) ons wakker komt gillen op de gang... ik krijg af en toe moordneigingen van m, ook al is hij nog maar 2...
om 7 uur eten we meestal en vertrekken rond een uur of 8 richting de taxi's. we nemen dan een 'shared taxi' naar het postkantoor. daar aangekomen, lopen we, (onder een heel spreekkoor van mensen die 'obruni' roepen (betekend blanke...)) in 10 minuten naar het weeshuis.
wij zitten dus in het meisjeshuis, wat helemaal aan de achterkant van het terrein ligt, dus we moeten bergopwaarts lopen... als je binnenkomt lopen de twee oudste meisjes gelijk naar je toe en geven je een knuffel. deze meisjes gaan niet naar school omdat de een authistisch is, en de andere heeft brandwonden aan haar handen, wat ze hier ook zien als handicap...
er zijn nu drie babytjes en 4 gehandicapte kinderen. eerst doen wij een luierrondje, want de meesten liggen de hele nacht al in dezelfde luier en de vrouwen geven ze hier geen schone totdat het 12 uur smiddags is... over het algemeen wachten de vrouwen met het ontbijt geven aan de gehandicapte meisjes totdat wij er zijn, dat is dus rond een uur of 9 (terwijl de kinderen om 6 uur al wakker zijn...) dus na het luierrondje en een knuffelrondje geven wij de kinderen flesjes en pap uit bekers, (wat dan altijd overal zit natuurlijk... je kan het uit hun haar plukken...) daarna blijven wij knuffelen met de baby's, want met de gehandicapte meisjes kan je gewoon niks doen! meestal is het enige wat je doet ze een beetje kietelen zodat ze gaan lachen, maar ze zijn eigenlijk al te groot om op schoot te houden...
nou dat baby's knuffelen doen we dan tot een uur of half 12, dan krijgen alle kinderen weer eten, weeeeeeeer pap, ze krijgen niks anders!!! dan kleden wij ze uit, worden ze (erg ruw) gebadderd en krijgen wij ze jankend weer terug en kleden ze dan aan. alle kinderen worden dan op bed gelegd voor een middagdutje, en wij zijn dan klaar met ons werk!
dat is dus een dagje weeshuis.... over het algemeen gaan we steeds woesndag naar het internet en de supermarkt, de rest van de week gaan we naar huis... om 4 uur krijgen we hier avondeten, en daarna lekker rustig aan doen! haha hier is 's avonds ook echtniks te doen dus we zitten hele avonden op ons dakterras, boekjes lezen en kletsen, maar dat vinden wij prima!
khoop dat t nog een beetje interressant klinkt dit verhaal, haha ik vind het leuk in ieder geval! baby's knuffelen ligt mij wel :D
Reacties
Reacties
Leuk Joanne, dat je op m'n vraag bent ingegaan. Ook het beschrijven van de weg naar het weeshuis vind ik leuk. 'k Had bijv. niet een berg in mijn gedachten waar je tegenop gaat. Als ik eerlijk ben, lijkt mij de dagindeling nogal ééntonig. Gelukkig dat het jou nog steeds goed bevalt!
Groetjes,
Ada
Hoi Joanne,
Geef je niet al je knuffels weg ? Hi, hi, hoe meer hoe liever hoor voor die kindjes. Dus als jullie er niet zijn worden ze bijna niet geknuffeld begrijp ik ?
Nog veel succes hoor daar en het is nu aftellen natuurlijk !
Groetjes van ons
Hey Joanne,
Leuk om je verhaal weer te lezen, je schrijft heel grappig!
Het roepen van de mensen op straat is zo herkenbaar, zijn het dan bij jullie ook voornamelijk de mannen?
En het hardhandig aanpakken van de kinderen herken ik ook, ze schreeuwen hier ook tegen de kinderen en praten op de gebiedende wijs, maar ze luisteren er wel naar. (en niet als ik iets lief vraag :)
Nou geniet nog maar lekker van alle belevenissen!
Wanneer kom jij precies terug?
Ik hoop 21 nov weer in NL te zijn!
Liefs, Anje
nee, als wij er niet zijn liggen die kinderen de hele dag gewoon op bed... krijgen alleen aandacht als ze huilen, maar die aandacht kun je ook niet blij van worden.....
anje, ik kom 1 november weer terug :D nog 2 weken :D:D:D:D
Ik ben 1 november vrij:):):)!!!!!!!
jeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeej!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! :D:D:D:D:D:D:D:D:D
Hoi Joanne,
Wat een prachtige foto's van de kids die je zo lekker knuffelt. Wat zullen ze je missen als je over een paar weken weer weg bent. Komen er dan weer nieuwe vrijwilligers? Wel te hopen voor die kinderen. Warmte, veiligheid en liefde dat is toch wel belangrijk voor een baby om goed groot te kunnen worden. Weet je wat voor toekomst de baby's gemiddeld te wachten staat?
Groetjes,
Ada
Hoi hoi,
Bijzonder hoor, dat jullie zoveel betekenen voor die kleintjes! En bizar te lezen dat als jullie er niet zijn, ze de hele dag in bed liggen.. Als jullie naar huis gaan, komen er dan weer andere vrijwilligers? Lijkt me erg moeilijk afscheid nemen van de baby's, je zult inmiddels best wel een band opgebouwd hebben met ze..!
Nog een fijne week toegewenst, 1 nov. schiet al op zeg!!
Groetjes,
Sandra
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}