hallo allemaal!!!

nou t heeft een tijdje geduurt, maar hier ben ik weer :) het is nu dinsdag, ik heb net mijn tweede dag in het weeshuis achter de rug en ik weet echt niet wat ik ervan moet vinden!! haha maar ik begin ff bij het begin...

aan het eind van mijn vorige blog zei ik dat we de volgende dag naar het strand zouden gaan... dit is uiteindelijk niet door gegaan, omdat Liseth heel ziek was. ze lag te huilen op haar bed van de pijn in haar gezicht, dus ik wilde haar niet alleen in het Hostel laten. we hebben dus die hele dag eigenlijk niks gedaan, hebben de straat op en neer gelopen om drinken en eten te halen, en verder echt niks! eigenlijk best lekker, zo'n dagje tussendoor.... hebben alleen de foto gemist die we met zn allen zouden maken, maar die heeft een meisjeuit noorwegen meegenomen voor me, erg schattig!

de volgende dag ging Liseth wel weer mee, ik had andere medicijnen gehaald bij de apotheek, en die schenen te werken.... we zouden die dag kooklessen krijgen, dus ik wilde wel heel graag mee! we waren er een kwartiertje en toen kreeg Liseth toch weer erg pijn, dus ze werd teruggebracht naar het hostel. ik krege ondertussen kooklessen, erg interessant! ook al heb ik een hekel aan koken :Pwe moesten het ook allemaal proeven natuurlijk ;) dat van ons smaakte nergens naar, maar ik had het hart niet om dat te zeggen ;)

hierna kregen we informatie over allerlei leuke toeristische plekjes, en taalles! Twi is erg makkelijk om te leren... :)

toen we weer naar huis gebracht zouden worden smste Liseth me dat de pijn steeds weer erger werd, dus ik ben naar Tina, onze 'Big Black Mother' gegaan, en we zijn savonds naar het ziekenhuis gegaan. lang verhaal, uiteindelijk heeft ze daar alleen slaappillen gekregen, verder niks! 's avonds dus weer wakker gelegen omdat ze lag te huilen, echt heel zielig! en ik kon gewoon niks doen!

de volgende dag moesten we natuurlijk om 4 uur 's ochtends al klaar staan. Liseth had gezegd dat, als de pijn nog steeds zo was, ze niet mee zou gaan naar het gastgezin. om 4 uur had ze bijna geen pijn, dus gelukkig kon ze mee! had het niet leuk gevonden als ik alleen moest :(

de weg hiernaartoe is nog een heel verhaal! haha die weg! het was dus een snelweg, maar het was vaak gewoon een zandweg, met enorm veel kuilen, er liepen af en toe geiten over de weg, echt heel grappig! en overal langs de weg tropisch regenwoud! zo gaaf om te zien :D het was 6 uur rijden en we werden gelukkig opgehaald vanaf het busstation.

eerst weer naar het kantoor van SYTO, daarna kregen we een kleine rondleiding door Kumasi en we zouden brunchen bij een restaurantje hier. Liseth had alleen weer enorm pijn, dus we zijn eerder terug gegaan naar het kantoor, en ze hebben ons toen gelijk naar ons gastgezin gebracht. ondertussen liep ik ook te janken van de heimwee. stom dat dat zo werkt, ik heb het echt super naar mn zin, maar ben gewoon zo moe en maak me zo zorgen dat ik niet echt kan genieten....

het gastgezin is echt super! in het begin was het erg onduidelijk hoe het egzin in elkaar stak. er liep een meisje rond van een jaar of 2, Abby, en dat is de dochter van onze hostmother, maar die hostmother zit op dit moment in Amerika. haar zus woont hier nu met haar man en twee zoontjes, en een broer van haar woont ook hier met zijn vrouw. en alleen de mannen spreken engels! echt heel vervelend! je kan amper een woord met hun wisselen :) maar, met hun hebben we ook weinig te maken. we hebben het meest te maken met Alberta, echt een superleuk mens, zij is hier voor de huishouding en het koken, en ze moet ons naar het ziekenhuis brengen als er wat is. z is echt een soort zus voor ons! grappig ook hoe ze mijn naam uitspreekt: jowaanaa :)

maar het huis is echt heel groot en luxe, want we hebben een douche!! haha hij is wel alleen koud, maar wat maakt dat uit als de buitentemperatuur 30 graden is ;) en het toilet spoelt niet door, dus die moeten we met een emmer doorspoelen ;) het heeft allemaal zijn charmes! verder hebben we een enorm dakterras, dus zon kunnne we genoeg krijgen, we zitten er alleen nooit in, want dat is veel te warm ;)

nou dat ws het algemene wel geloof ik! sorry als ik een beetje chaotisch ben, maar ik moet nog van een week geleden dingen ophalen.... :D

gister ben ik dus voor het eerst in het weeshuis geweest! wat een ervaring.... ik kwam depri thuis, niet overdreven! er is 1 huis voor de meisjes, en 2 voor de jongens. ik ging met Mara mee, een amerikaans meisje dat ook in ons gastgezin zit, en die zit in 1 van de jongenshuizen. maar die plek! o, die kinderen zitten de hele dag op een lange gang, met een stenen vloer, kunnen niet naar buiten, en ze hebben gewoon helemaal geen speelgoed!!! ze hebben wel speelgoed, maar dat zit achter slot en grnedel en er is maar 1 persoon die die sleutel heeft en die was er gister niet.... dus die kinderen spelen met spijkers, en plastic, wat ze maar kunnen vinden! zo zielig!

ze worden ook maar 1 keer per dag verschoond als het aan die mensen daar ligt... om 12 uur, na het eten, worden ze gebadderd en krijgen ze een schone luier. als je om 10 uur vraagt of ze een schone luier hebben omdat er 1 verschoond moet worden, zeggen ze nee! tis echt te erg voor woorden. de vrijwilligers hier brengen dus steeds hun eigen luiers mee en babydoekjes, want hier gebruiken ze alleen wc-papier.... tis dus maar goed dat wij er zijn ;) anders lagen die baby's daar maar de hele dag! ze krijgen ook alleen op bepaalde tijden eten. als het nog geen 11 uur is kan die baby zo hard huile als het wil, het is nog geen 11 uur, dus krijgt het niks!

jullie snappen hoe ik daar stond te kijken, werkelijk met open mond.... vandaag was het iets beter, ik zat in het meisjeshuis, waar ik eigenlijk ook wil blijven, en die kinderen kunnen wel naar buiten. de vrouwen daar geven ze ook aandacht, terwijl ze dat bij de jongens absoluut niet doen. daar kijken ze alleen tv...! dus bij de meisjes zijn ze echt wel liever...

ik moet echt nog doorkrijgen hoe alles zit, en hoe ik erover denk ;) ik ging vandaag nog niet echt met plezier naar mn werk, dat kan ik wel vertellen.... ik ben alleen zo blij dat die kinderen toch nog WAT liefde krijgen als wij daar zijn... op t moment voel ik me nog niet erg nuttig daar, maar dat komt wel denk ik...

en komend weekend gaan we misschien wel reizen! een paar vrijwilligers van het weeshuis gaan naar Lake Volta, en ik wil eigenlijk wel heel graag mee...! hopen dat Liseth zich dan weer beter voelt...! we zijn zaterdag en zondag ook weer naar het ziekenhuis geweest met haar. ze heeft een infuus gehad, en kinine (of hoe je het ook maar spelt) omdat ze koorts had, het heeft weinig geholpen. maandag ging ze bloed laten prikken en daarna heeft ze antibiotiva gekregen. hopen dat het nu weer goed komt met haar! want zo heb ik het ook niet echt naar mn zin hier....

maar we blijven positief :) ik kan niet wachten tot we naar Mole National Park kunnen! een meisje dat afgelopen weekend was geweest, zei dat ze olifanten op 15 meter afstand hebben gezien!!! :) dan leven we daar maar naartoe toch? :)

hopelijk tot snel!!!